Martxoak 8... Egunero izan dadila!

ZUTIK EMAZTEAK

Zutik, emakumeak
Hautsi gure kateak
Zutik, zutik, zutik

Historia gabe, emazte
Denetan ahantziak
Mende guzietan, emazte
mundutik baztertuak

Zutik emakumeak
Hautsi gure kateak
Zutik, zutik, zutik

Apaldu eta zapalduak
Saldu ta bortxatuak
Etxe guzietan, emazte
Mundutik baztertuak

Zutik, emakumeak
Hautsi gure kateak
Zutik, zutik, zutik

Bakardadean, emazte
Elgar ezagutu gabe
Berexi gaituzte, emazte
Ahizpak izanik ere

Zutik, emakumeak
Hautsi gure kateak
Zutik, zutik, zutik

Emazteen haserre oihua
Munduan entzunen da
Indarra dugu emazte
Milaka bil gaitezen

Zutik, emakumeak
Hautsi gure kateak
Zutik, zutik, zutik

Elgar ezagutuz, emazte
Elgarri so ta mintzo
Bil gaitezen denak, emazte
Batera oldar gaiten

Zutik, emakumeak
Hautsi gure kateak
Zutik, zutik, zutik

Elkarrekin emakume
Zapalketa garaitu
Egun guziz armetan gaude
Gora gure iraultza

Ez gira esklaboak
Ez dugu kadenarik

Dantza dezagun dantza.

Mendillorriko Haur Eskola Euskaraz!

Gasteiz, 1976ko martxoaren 3a

  1976ko martxoaren 3an, Gasteizen, espainiar poliziak langileen batzar jendetsuari oldartu zitzaion. Ondorioz, tiroz bot langile erail eta ehun baino gehiago zauritu egin zituen. Luis Llachek abesti bat sortu zuen gertaera horiek gogoan. Hona hemen 2006. urtean estrenatu zen "Llach, la revolta permanent" film-dokumentaleko trailerra [iraupena: 2:07 minutu].

Ivan, La Polla Records eta Errusiako Iraultza

   Atzo Errusiako Iraultzari buruzko 3. saioa izan genuen DBH-4I taldean. Hodeik ekarritako proposamen musikalak ederki lagundu zigun aurreko saioetan emandakoaz aritzeko: Antzinako Erregimena, Tsarraren autokrazia, Eliza, Gorronovicht kontea, Klase kontzientzia, "Kamhradak"...

   Bai, Evaristo jaunak letra hau idatzi ahal izateko, aurretik ezagutu beharko kontzeptu horiek guztiak, punky izateari utzi gabe. Nola ez dugu guk, bada, ezagutuko? Irakaspen ederrarekin borobildu zuen kanta; azken batean, "con empeño y un poco de atención, menudas volteretas que da la situación". Agur, Ivan!

Ivan (La Polla Records)

Esta historia que pudo ser verdá 

parece mentira, la vamos a contar. 

En la Rusia del bienamado Zar ¡¡El Zar!! 

vivía un aldeano llamado Iván. 

Trabajando la tierra sin parar 

pasando mucha hambre, sin tiempo pa pensar. 

Siembra y siembra y siembra que te siembra 

y el conde Gorronovicht se queda la cosecha ¡Olé! 

El Curilla pide resignación 

se invita a su casa y se come lo mejor. 

Allí estaba Iván. 

Un buen día que estaba con la azada 

vinieron unos hombres... le dijeron "Kamhrada" 

Ya no hay amos a quien obedecer, 

eres un hombre libre, tenemos el poder! 

Piensa y piensa y piensa que te piensa Iván, 

que poco a poco va haciéndose a la idea... 

La nobleza ha sido derrocada 

ya no habrá pamplinas viviendo por la cara... 

Allá estaba Iván. 

Dando saltos a la pata coja 

la hoz y el martillico en la bandera roja 

con empeño y un poco de atención 

menudas volteretas que da la situación.

Niki de Saint Phalle artista frantsea (1930-2002) Bilbon

Nana, Niki de Saint Phalle
Argazkia: Patxi Abasolo

   Aurreko astean, Guggenheim museora joan ginenean, itxita topatu genuen hirugarren solairua. Erakusketa berri bat prestatzen ari omen ziren. Egun pare bat igarota, Berrian irakurri dut Niki de Saint Phalle artista frantsesaren erakusketa dela (Neuilly-sur-Seine, Frantzia, 1930- San Diego, AEB, 2002). Orotara 200 artelan eta artxiboko dokumentuak jarri dituzte ikusgai, orain arte artistari buruz egindako erakusketa asmo handienekoa. Hau amorrua! Niki de Saint Phallerenak ziren kanpokaldean ikusi genituen eskulturak, izugarri politak. Guri ongi etorria edota agur egin zigutenak, hain zuzen.

   Artistaren hitzetan, "Tiro egiten dut boterearen aurka, matxismoaren aurka, torturaren aurka, arrazismoaren aurka". Gerra Hotza eta Aljeriako gerraren garaietan, arte bidezko guda egiteko hautua egin zuen berak. "Psikologiaren aldetik, terrorista bihurtzeko ezaugarri guztiak nituen. Baina armak kausa on baterako erabili nituen: artearen kausarako".

   Kaos, bortxakeria, alaitasuna eta baikortasuna. Sentipen kontrajarriak helarazten dute artista frantsesak egindako lanek. Baina horren bila aritu zen bere ibilbide osoan. "Alde magiko, intuitibo, femenino, sexual, emozionala bilatzen dut. Hori erabiltzen dut irensten gaituen izaera zientifiko maskulinoari aurre egiteko".

   Guk ikusi ahal izan genuen eskultura multzoan, emakumeen rolak dira aztergai. Nanak izenez ezagutzen dira hiru dimentsioko emakume gorputz handi eta koloretsu horiek. Emakume berri bat irudikatu nahi du horiekin. Biktima izateari utzi, eta askeak diren andreen irudiak dira.

   Irudi sexualizatuak dira guztiak. Badira beltzez margotutakoak ere. 60ko hamarkadan afroamerikarren aldeko eskubide zibilen mugimenduarekin bat egin zuen. Azken batean, emakumeak eskubidea du ezetz esateko, matxinatzeko, bere independentzia aldarrikatzeko.

* Gehiago jakiteko:

• http://www.berria.eus

Azken zelebrekeria matematikoa: 3+2=$

"3+2=$" [1]
Argazkia: Patxi Abasolo

Irakaskuntza. Publikoa defendatu behar. Guztiona eta guztiontzat dena. Kalitatezkoa, laikoa, doakoa. Irakaskuntza, oinarrizko eskubidea, pertsona gisa garatu ahal izateko ezinbesteko bitartekoa. Hemen eta Honolulun. Ez, Honolulun ez, hemen ere ez. Murrizketa amaigabeak nonnahi. Aspaldiko aldarrikapenen gaurkotasuna: langileon seme-alabok Unibertsitatera! Gero eta hurrunago bada ere. Hona hemen goikoen azken zelebrekeria matematikoa: 3+2=$. Gure ikasleek ere ongi ulertzen ez duten formula. Badaezpada, itxura politarik ez duela esan nahi izan dute... ikasgelak isilaraziz, eta kaleak oihukaraziz. Atzo eta gaur, isiltasuna izan da nagusi Mendillorriko Institutuko goikaldeko erakinean. Gaur goizean, 100 ikasle elkartu dira Areto Nagusian formula bitxi horren atzetik dagoena ulertzeko asmoz. Ondoren, txalo zaparradak isiltasuna ekarri du berriro ikastetxera. Ikasleek argi utzi digute badakitela isiltzen, ozenkiago hitz egin ahal izateko.

"3+2=$" [2]
Argazkia: Patxi Abasolo

Guggenheim Bilbo museorako ateraldia

Mendillorriko DBH 3H-I Puppy-rekin
Argazkia: Patxi Abasolo

   Atzo Guggenheim Bilbo museora joan ginen DBH-3H eta 3Iko ikasleekin, Marrazketa departamentuak antolatua. Museoan ere murrizketak ezarri dituztenez, bi talde bertako gidariekin aritu ziren bitartean, Amaia eta biok arduratu ginen hirugarren taldearentzako bisita gidatuaz. Dena esan beharra dago, lehenengo aldia izan da arte garaikide bilduma bat bertatik azaldu dudana. Eta, jakina!, dena esan behar denez, esango dugu primeran egin genuela, txapeldunok Amaia eta biok! Niri honako hauek egokitu zitzaidan azaltzea: eraikina bera (dekonstruktibismoa), Miquel Navarroren Harresi Hiria, Baselitz-en Lenin anderea eta Urretxindorra, Beuysen-en Tximista oreina argituz, Boltanski-ren Gizakiak... Pena Lenin ankaz gora ikustea, baina tira!, ez da buelta eman beharko litzaiokeen istorio bakarra.

   Mari indartsu zegoen, gu blai eginda. Ongi etorri polita ere jaso genuen hiru emakume horiek eskainitako dantzaldiarekin (Niki de Saint Phalle-renak). Hori uste nuen nik bederen; baten batek pentsatuko zuen, hala ere, ez al zen izango gure ikasle batzuei azkenean museotik joateko ordua ailegatu zitzaiela jakitean? Auskalo! Ordu eta erdiko bisitaldia bukatuta, zuzenean ikusi ahal izan genuen Puppy nola apaitzen zuten. Napar on gisa, aspaldin utzi gintuen itsasoa agurtu, mokadua hartu, eta buelta. Dena den, ikasle zintzo horiek, hemen utziko dizuet Jeff Koons-en tulipa-lore sorta ederra, merezi duzue eta. Ongi bizi!

Ongi etorria ala agurra?
Argazkia: Patxi Abasolo

Irakasleari adi-adi
Argazkia: Patxi Abasolo

Ikasle zintzoentzako lore sorta ederra
Argazkia: Patxi Abasolo