Denok KORRIKAra!!

"Guraso izaten ikasi egiten da"

ATZEKOZ AURRERA. FRANCISCO CASTAÑO. IRAKASLEA ETA FAMILIA AHOLKULARIA

«Nahi lukeen haurra hezten du askok, duen haurra hezi ordez»

Castañok uste du seme-alabak heztea garai batean baino zailagoa dela. Hori horrela, beharrezkotzat jo du ahaleginaren, errespetuaren eta elkarlanaren balioak berreskuratzea.

G

Argazkia: Marisol Ramirez, Argazki Press

uraso izaten ikasi egiten dela dio Francisco Castaño irakasle eta familia aholkulariak (Ejea de los Caballeros, Espainia, 1966). «Beste edozein gauza bezala». Horretan laguntzeko, liburu bat egin du, Pedro Garcia Aguadorekin: Aprender a educar: evitar el mal comportamiento y el fracaso escolar (Hezten ikasi: jarrera txarrak eta eskola porrota nola saihestu). Donostian eta Bilbon aurkeztu dute liburua.

Nola ikasten dute gurasoek beren seme-alabak hezten?
Beste galdera batekin erantzungo diot horri: nola ausartzen gara seme-alabak hezten, aurretik ikasi edo prestatu gabe? Jendeak argi du informatika edo hizkuntzak ikasteko formatu egin behar dela: ikastaroak egin, eskoletara joan... Guraso izatearekin, ordea, kasu askotan ez da horrela gertatzen, eta akats handia da. Oso garrantzitsua da guraso eskoletara joatea, irakurtzea, eta batez ere behar denean laguntza eskatzea. Izan ere, askok uste dute beren kabuz moldatuko direla seme-alabek dituzten jarrera eta ikasketa arazoak konpontzeko, eta laguntza eskatzen dutenerako berandu da. Beste asko nahiko luketen haurra hezten saiatzen dira, ez daukatena.

Noiz eskatu behar da laguntza?
Seme-alabekin ezin dutela sentitzen duten lehen unean. Haurra oraindik txikia izan arren, jarrera batzuk gero etor daitekeenaren seinale dira. Ez da posible guraso batek bere 3-4 urteko umea ezin kontrolatzea. Ume hori nekez aldatuko da nerabezaroan. Horregatik da garrantzitsua txikitatik arauak eta mugak jartzea, eta umeak argi izatea, eskubideak dituen moduan, betebeharrak dituela. 

Gaur egun lehen baino zailagoa da seme-alabak heztea?
Bai, gizartean balio aldaketa bat izan delako. Lehen ahalegina, errespetua eta elkarlana ziren, besteak beste, nagusi. Orain, berriz, berehalakotasuna, ahaleginik eza, eta indibidualismoa. Gaur egun gazte askori gehien kezkatzen diena da Facebooken eta Twitterren zenbat jarraitzaile dituzten. Denen artean lan egin behar dugu garai bateko balioetara bueltatzeko.

Balio aldaketa horrekin lotzen duzu eskola porrota. Zergatik?
Ahalegintzea eta hobetzeko nahia krisian dauden balioak direlako. Gaur egun, gaztetxo askok dena eginda ematea nahi dute. Lanak egiteko errazenera jotzen dute, eta ez dira ahalegintzen. Ez diete erakutsi horren garrantzia. Kontuan izan behar da eskola porrota Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzan agertzen dela, orduan zailtzen baitira ikasketak. Baina aurreneko zantzuak Lehen Hezkuntzan agertzen dira. Horregatik da garrantzitsua adin horietan balio horiek ezartzea.

Gurasoak ez al dira lan hori eskolen esku uzten ari?
Bai, eta hori ere aldatu behar da. Ez da posible ardura guztia irakasleen esku uztea, eta etengabe haien lana auzitan jartzea.

Zeregin horretan aitona-amonek duten eginkizuna ere aztertzen duzue liburuan. Nolakoa izan behar du haien egitekoak?
Argi dago aitona-amonek gero eta ardura handiagoa hartzen dutela, gehiegizkoa. Aitona-amonek nahikoa egin dute gu hezten, orain gure seme-alabak hezteaz arduratzeko. Ni asko haserretzen naiz gurasoek aitona-amonei kargu hartzen dietenean, adibidez, seme-alabek etxeko lanak egin ez dituztelako, edo egokitzen zitzaiena meriendatu ez dutelako. Ardura hori ez da aitona-amonena, beren seme-alabena baizik. Haiei eskatu behar dizkiete azalpenak.

Gurasoek duten arazoetako bat da seme-alabekiko komunikaziorik eza. Nola konpon daiteke hori?
Komunikazio espazioak sortuz haiekin txikitatik, haiei entzunez eta kasu eginez. Txikitan kasu egiten ez badiegu, ez dezagula espero nerabezaroan gauzak kontatzea.

Ainara Arratibel Gaston, Berria, 2015-martxoa-18a, 32 or.

Severn Cullis-Suzuki umea NBEn

 Severn Cullis-Suzuki (1979ko azaroaren 30a, Vancouver, Kanada) biologoa, ekologoa eta ingurumen-ekintzailea da. 10 urterekin ECO (Environmental Childrens Organization) sortu zuen Vancouver-ko lagunekin batera. 1992ko ekainaren 3an, 12 urte zituenean, Vanessa, Morgan eta Michelle lagunekin hurbildu zen Río de Janeiron NBEko Ingurune eta Garapen-Konferentziara. Klasean ikusi bezala, horrela hitz egin zien bertan ziren ordezkari politikoei.

Kontzentrazioa: Mendillorriko eraso sexistaren aurka

Calle 13ko "El Aguante", musikaz eta historiaz blai.

Rodin Iruñean (2012)
Argazkia: Patxi Abasolo

  Amaitu berri dugu 2. Ebaluazioa: ikasleek ikasi eta azterketak egin, irakasleok proba horiek zuzendu, ikasle horiek guztiak buruan izanik notak jarri, eta parentesia itxi beste parentesi berri bat zabaltzeko, hirugarrena eta azkena, ikasturteko azken txanpa. Une berezia izan da lerro hauek idazten duenarentzat, agur esan behar izan baitie DBH-4I taldeko ikasle zoragarri horiei. Gure Mintegia koordinatzeko ardura hartzea egokitu zait, eta bateragarria izan dadin talde bat utzi behar. Penaturik oso, dena esan behar da.

  Azken saioan, 1929ko Krisi ekonomikoa gaia bukatu, eta piztu egin genuen musika tresna, Puerto Rico-ko Calle 13 taldeak abestutako kanta entzuteko. Ikusiko duzuenez, gertaera historikoz blai dago El Aguante. Gainetik bazen ere, horiek guztiak identifikatu eta komentatu genituen. Musikaz eta historiaz blai utzi genuen DBH-4I taldea, penaturik bezain pozik, gelditzen zaien ibilbidea primeran egingo duten segurtasunarekin. Bidai on, eta eutsi!

          El Aguante [Calle 13]

Nacimos para aguantar lo que el cuerpo sostiene

aguantamos lo que vino y aguantamos lo que viene

aguantamos aunque tengamos los segundos contados

nuestro cuerpo aguanta hasta quince minutos ahorcado.

Aguantamos latigazos, que nos corten los dos brazos

fracturas en cualquier hueso, tres semanas con un yeso.

Aguantamos todo el tiempo las ganas de ir al baño

pa’ ver el cometa Halley, hay que aguantar 70 años.

Aguantamos la escuela, la facultad, el instituto

a la hora de cenar, nos aguantamos los erutos

el pueblo de Burundi sigue aguantando la hambruna

aguantamos tres días para llegar a la luna.

Aguantamos el frío del ártico, el calor del trópico

aguantamos con anticuerpos los virus microscópicos

aguantamos las tormentas, huracanes, el mal clima

aguantamos Nagasaki, aguantamos Hiroshima.

Aunque no queramos, aguantamos nuevas leyes

aguantamos hoy por hoy que todavía existan reyes

castigamos al humilde y aguantamos al cruel

aguantamos ser esclavos por nuestro color de piel.

Aguantamos el capitalismo, el comunismo, el socialismo,

el feudalismo, aguantamos hasta el pendejismo.

Aguantamos al culpable cuando se hace el inocente

aguantamos cada año a nuestro pu… presidente.

Aguantamos cualquier tipo de dolor aunque nos duela

aguantamos Pinochet, aguantamos a Videla

Franco, Mao, Ríos Montt, Mugabe, Hitler, Idi Amin

Stalin, Bush, Truman, Ariel Sharón y Hussein.

Aguantamos mas de veinte campos de concentración

cuando nadas bajo el agua aguantas la respiración

pa’ construir una pared aguantamos los ladrillos

el que no fuma se aguanta el olor a cigarrillo

aguantamos que Monsanto infecte nuestra comida

aguantamos el agente naranja y los pesticidas

cuando navegamos, aguantamos el mareo

aguantamos el salario mínimo y el desempleo.

Aguantamos las Malvinas y la invasión británica

en la ciudad de Pompeya aguantamos lava volcánica

y dentro de la lógica de nuestra humanidad

nos creemos la mentira y nadie aguanta la verdad.

Aguantamos al ateo, al mormón, al cristiano

al budista, al judío, aguantamos al pagano

aguantamos el que vende balas y el que las dispara

aguantamos la muerte de Lennon, la de Víctor Jara.

Aguantamos muchas guerras, Vietnam, la Guerra Fría

la Guerra de los 100 años, la Guerra de los 6 días.

Que aguanten la revancha, venimos al desquite

hoy nuestro hígado aguanta lo que la barra invite.

Mendillorriko AUZINE: "Palestina (off the record)"

Errusiako Iraultza: Alexandra Kollontai

  Ostiralean izan genuen Errusiako Iraultza aztertzeko azken eguna. Eduarno Galeanok idatzitako Ispiluak: Mundu ia ororen historia (Espejos: Una historia casi universal) liburua bidelagun. Euskaraz, Txalapartak 2008an argitaratua. "Lenin", "Alexandra", "Stalin" eta "Rosa" irakurri ondoren, hurrengo gertaera historioetarako baliogarri izango ditugun "Ozarkeria" eta "Beltz hegaldun" testu laburrak izan genituen aztergai. Galeanok berak dioenez, "Ispiluak jendez lepo. Ikusezinek gaituzte ikusten. Ahantziek oroitzen. Gure burua ikustean, haiek ditugu ikusten. Gu joatean, badoaz?". Hona hemen gure testu liburuetan azaltzen ez diren balio handiko emakume horietako bat.

Alexandra

  Maitasuna natural eta garbia izan dadin, edaten dugun uraren antzeko, aske eta elkarrena behar du izan; men egitea derrigortzen du arrak, ordea, eta atsegina ukatzen. Moral berririk gabe, egunerokoan errotiko aldaketarik gabe, ez da askatze beterik izango. Jendarte iraultzak ez badio gezurrik, guztiz ezabatu behar ditu, legez eta ohiturez, emakumearen gaineko gizonaren jabetza eskubidea eta bizi aniztasunaren aurkako arau zurrunak.

  Hitzak gorabehera, hauxe zegien Alexandra Kollontaik, Leninen gobernuan ministro mailako emakume bakarrak.

  Hari esker, homesexualitateak eta abortuak krimen izateari utzi zioten, ezkontza ez zen jada bizi osorako espetxealdi, bozka eta lansari berdinerako eskubidedun ziren emakumeak, eta bazeuden haurtzaindegi doakoak, auzo jantokiak eta ikuztegi kolektiboak.

  Zenbait urte geroago, Stalinek iraultza burugabtu zuenean, Alexandrak onik atera ahal izan zuen berea. Baina Alexandra izateari lagata.

Eduardo Galeano